Profesjonalny Kurs Rysowania Wstęp Po pierwsze musimy uwierzyć w siebie, i w to że rysowanie naprawdę nie jest wcale takie trudne jakby się to mogło wydawać. Już od najmłodszych lat uczymy się chodzić, biegać, śpiewa ć... uczymy się również rysowa ć. Przecież chyba każdy z nas w dzieciństwie wypełniał różne malowanki i lubił sobie czasem coś narysować. Te umiejętności, które zdobyliśmy jako dziecko, są w nas do końca życia. Musimy tylko dużo ćwiczyć i nie wolno nam się poddawać. Uwierz że potrafisz pięknie rysować a na pewno tak się stanie. Ten poradnik zapozna Cię z podstawowymi technikami rysowania, jak równie ż z bardziej zaawansowanymi, ale o tym później. Po pierwsze musisz wziąć kartkę papieru, ołówek bądź pędzel i farby... i uwierzy ć, powiedzieć sobie „Potrafię to zrobić”. Rysowanie to nic innego jak przelewanie tego co nas otacza na papier, lecz by rysunek przyciągnął uwag ę obserwatora, i by był on ciekawy nie wystarczy kreślenie przypadkowych linii, lecz każdy rysunek musi zawiera ć część nas... Musimy poprzez rysunek wyrażać swoje uczucia, emocje.. . Spróbuj poprzez rysunek powiedzieć to co czujesz, co myślisz a zobaczysz, że po pewnym czasie zaczniesz robi ć na prawd ę bardzo dobre prace... Motto przewodnie tego poradnika to: „Wierz ę w siebie, wierz ę że potrafi ę rysowa ć...” Uwierz w siebie... i pokaż innym co potrafisz... Pierwsze kroki... Przyrządy rysowni ka Przed przystąpieniem do rysowania musisz zaopatrzyć się w niezbędne przyrządy, takie jak ołówki (ewentualnie węgiel rysunkowy, grafity) oraz w papier. Ewentualnie możesz się zaopatrzyć tak że w sztalugę, bądź deskę rysowniczą. Na początku najlepiej wybrać ołówki kilku firm, po krótkim czasie zobaczysz którymi rysuje Ci się najlepiej, i z którym ołówkiem czujesz się najbardziej swobodnie na desce. Co do papieru to też polecałbym Ci, jeśli jesteś początkującym rysownikiem, kupno kilku rodzajów papieru, by wybrać najlepszy dla siebie. na papierze o gładkiej powierzchni łatwiej rysować mniejsze formy i drobne detale. Zaletą gruboziarnistego papieru o nierównej, szorstkiej powierzchni jest możliwość uzyskania linii lekko przerywanej, co daje efekt urozmaiconej faktury: papier taki utrudnia te ż rysowanie zbyt małych form . Dla początkujących rysowników przydatne są bloki rysunkowe, które można wszędzie wziąć ze sobą i rysowa ć przy nadarzającej się okazji. Bardzo ważny jest sposób trzymania ołówka czy pędzla oraz postawa przy desce bądź sztaludze. Naturalnym odruchem początkującego rysownika jest trzymanie ołówka w dłoni w sposób, jakim zwykle trzyma się pióro. Trzeba jednak spróbować ująć go tak, jak trzyma się pędzel czy pałeczkę, ale trzymać nie kurczowo, lecz luźno. Ujmując bowiem ołówek swobodnie łatwiej jest kreśli ć nim prawidłowe, płynne linie. Rysując w pozycji siedzącej z deską opartą na kolanach należy trzymać ołówek na wysokości ramion i patrzeć na rysunek pod kątem pozwalającym bez przeszkód obejmować wzrokiem płaszczyznę rysunku. Odpowiedniejsze jest rysowanie w pozycji stojącej, do czego potrzebna jest nam sztaluga. Należy wtedy pamięta ć o odpowiedniej odległości od rysunku, odległości pozwalającej nam na swobodne ruchy ręki. W każdej chwili można się lekko cofnąć od sztalugi i oceni ć dotychczasową pracę. Szczególnie początkującym rysownikom bardzo polecam po zakończeniu fazy szkicu odejście od rysunku na 2-3 metry i spojrzenie na swoją pracę, gdyż to pomoże nam już w pierwszym etapie rysowania usunąć powstałe błędy. Bardzo ważne jest abyśmy od początku starali się robić rysunki na dużym formacie, nie należy się bać formatów B2 czy A2 (B2 to format, na którym rysuje się prace, na egzaminach na architekturę). Pozwoli nam to oswoi ć się z formatem i sprawi, że po pewnym czasie będziemy się czuli pewnie zarówno na dużym formacie jak i na A4. Kreślenie podstawowych linii Poniższe ćwiczenia należy wykonywać przez ok. 10 minut przed rozpoczęciem pracy nad rysunkiem. Pozwolą nam one wyćwiczyć rękę, oraz pomogą nam zdobyć lekkość w rysowaniu poszczególnych elementów. Spróbuj teraz na kartce papieru kilka razy narysować odręcznie każdą z tych figur, nie powinny Ci one sprawiać dużego kłopot u, lecz spróbuj także tego samego ćwiczenia na formacie np. B2, pozwoli Ci to wprawić się w rysowaniu dużych elementów. Bardzo często rysując martwą naturę bądź człowieka musimy rysować linie nieregularnych kształtów, które te ż dobrze jest potrenować przed rozpoczęciem pracy. Zaawansowani rysownicy mogą opuści ć ten etap kursu, choć od czasu do czasu dobrze jest porobi ć takie ćwiczenia, nawet będąc biegły m rysownikiem. Chcąc dobrze rysować należy uzyska ć sprawność ręki i pełną nad nią kontrolę. Im częściej będzie się wykonywać podane ćwiczenia tym nasza kreska będzie coraz pewniejsza, a oko precyzyjniej oceni relacje między przestrzenią a formą. Spróbujmy teraz poćwiczyć kilka sposobów wypełniania figur, będzie to bardzo przydatne w późniejszych pracach, gdy będziemy wykonywać pełne rysunki. Kreślenie podstawowych figur geometrycznych Na początek zajmijmy si ę rysowaniem kuli. Jak każdy wie nie jest to figura płaska, i dlatego naszym zadaniem jest sprawienie wrażenia wypukłości mając do dyspozycji płaską kartkę papieru i o łówek. Na początek po ćwiczmy rysowanie samych okręgów. Spróbuj rysować okręgi jeden obok drugiego, starając się, by każdy następny by ł bardziej regularny od poprzednika. Gdy już opanowałeś rysowani e okręgów możemy przejść do następnego etapu rysowania kuli. Po narysowaniu okręgu zrób następujące czynności: Początkowo będzie Ci zapewne sprawiać trudność dodawanie światłocieni, lecz nie można się zrażać, i należy ćwiczyć. Na pewno po narysowaniu kilku takich kul zdobędziesz łatwość w szkicowaniu tej figury co bardzo często przyda Ci się w późniejszym etapie naszego kursu. Graniastosłupy Kolejną figurą jaką nauczysz się rysować jest sześcian. Jest to figura bardzo prosta do naszkicowania, tutaj na pewno nie będziesz miał żadnych problemów. W graniastosłupach nie jest problemem szkic, bo to wykonujemy bardzo często, chociażby w szkole na matematyce. Problemem jest poprawne rozrysowanie światłocieni, należy zapamiętać jedną podstawową zasadę: Nigdy się nie zdarza tak że wszystkie ściany graniastosłupa są jednakowe, nawet jeśli światło pada jednocześnie na dwie ściany, to zawsze jedna z nich jest bardziej, inna mniej o świetlona. I te właśnie subtelności światłocieni musimy zaznaczy ć na naszym rysunku tak, by czytelnik nie miał wątpliwości z której strony pada światło. Mając narysowany szkic sześcianu, zajmijmy się teraz rozkładem światłocieni. Walce Wykreślając walec, lub figurę jemu podobną musimy pamiętać, iż jest to bryła obrotowa, a więc i swoją kreską musimy to zaznaczyć. Nie powinno się światłocieni na walcu zaznaczać liniami prostymi, lepiej zrobić to łukami, pozwoli to łatwiej czytelnikowi rozszyfrować wypukłość bryły. Rysując walce musimy pamiętać o światłocieniach, gdyż bez nich bryła będzie płaska. Musimy rozróżnić cień własny od cieni rzuconych. Elipsy Elipsa jest figurą, którą początkujący rysownicy bardzo często szkicują źle, popełniając banalne błędy. Musimy pamiętać by rysować elipsę swobodnie, luźną ręką, skupiając się na zasadach i technice rysowania elipsy a na pewno nie popełnimy błędów. Podstawy szkicowania prostych przedmiotów Po wykonaniu wcześniejszych ćwiczeń możemy posunąć się krok dalej w naszych zmaganiach, a mianowicie możemy zacząć szkicować proste przedmioty. Musimy pamiętać że najważniejsze są proporcje, nie wolno nam ich zaniedbywać. Bardzo ważne jest także to, abyśmy nic nie rysowali z pamięci. Mając szklankę postawioną na stole nie rysujmy jej z pamięci, lecz spójrzmy na nią podczas rysowania. Jest to bardzo ważne, ponieważ często się zdarza że ludzie rysując z pamięci zapominają o wielu szczegółach. Musimy uważnie obserwować nasz przedmiot na każdym etapie rysunku. Zacznijmy od szkicu. Szkic powinien składać się z prostych kresek, bez rysowania drobnych szczegółów. Na przykład robiąc pierwszy szkic roweru, nie rysujmy elementów z jakich składa się łańcuch, lecz potraktujmy go jako jedną kreskę. Na szczegóły zawsze przyjdzie czas później, a po zrobieniu pierwszego szkicu należy oddalić się od deski i spojrzeć jeszcze raz na naszą pracę. Często się zdarza, że już na tym pierwszym etapie zauważymy w naszej pracy błędy proporcji czy odległości między przedmiotami, i możemy je bardzo szybko i łatwo skorygować. Po narysowaniu konturów prostymi lekkimi kreskami i po skorygowaniu błędów możemy przejść do drugiej fazy szkicu, a mianowicie do naszkicowania szczegółów. Lecz należy i tu pamiętać, że nie zawsze musimy rysować najdrobniejsze szczegóły by nasz rysunek był dobry. Na przykład robiąc pracę na egzaminie na architekturę czy ASP, mając do narysowania pudełka na których są małe napisy w rogu nie skupiamy się na nich, lecz rysujemy pudełka jakby napisów nie było. Ale czasem szczegóły mogą być głównym tematem naszej pracy. Pierwszym ćwiczeniem będzie narysowanie prostego przedmiotu, może to być dowolny przedmiot jaki mamy pod ręką, jak np. ten pokazany poniżej. Spróbujmy rysować nasz przedmiot z różnych stron i w różny sposób. Zauważymy w ten sposób, że największym błędem jest rysowanie wszystkiego z pamięci, bez patrzenia na przedmiot. Bardzo ważne przy szkicowaniu przedmiotów jest zachowanie proporcji i odpowiednich rozmiarów. Mając dwa dzbanki możemy narysować jeden dużo większy od drugiego, mimo że w rzeczywistości są one tego samego rozmiaru, lecz nie wolno nam zmieniać proporcji (inaczej sprawa się ma w rysunku typowo artystycznym, rysunku z wyobraźni, gdzie wolno nam praktycznie wszystko, lecz musimy pamiętać by nasza praca zaciekawiła widza). Spróbujmy naszkicować kilka przedmiotów zwracając szczególną uwagę na proporcje. Spróbujmy później narysować dwa przedmioty obok siebie, dostrzeżemy wtedy jak ważne jest to o czym wspominałem przed chwilą. Grupy przedmiotów Przy rysowaniu kilku przedmiotów znajdujących się obok siebie ważne jest nie tylko zachowanie proporcji, dobry rozkład światłocieni każdego z przedmiotów z osobna, lecz tak że ważne jest rozłożenie cieni na przedmiotach. Mając dwie szklanki obok siebie, jedna z nich będzie rzucać cień na drugą, i to właśnie musimy zaznaczyć w swoich pracach. Dobrze jest po naszkicowaniu przedmiotów lekkimi prostymi liniami zaznaczyć cienie, ułatwi nam to dalszą pracę . Można po naszkicowaniu od razu rysować cienie bez ich szkicowania, lecz nie polecam tego zabiegu początkującym rysownikom, gdyż wtedy bardzo łatwo jest „zgubić” jakieś światłocienie. Zauważmy tak że, jak różne emocje wzbudza w widzu różne ustawienie przedmiotów. Można je ustawić obok siebie, jak na rysunku powyżej, a można też je ustawić tak, by się wzajemnie zasłaniały. Źródło światła Bardzo ważne jest abyśmy w swoim rysunku wyraźnie zaznaczyli skąd pada światło. Początkującym rysownikom nie polecam rysowania z użyciem kilku źródeł światła , gdy ż jest to bardzo skomplikowana praca, należy wtedy pamięta ć o sposobie w jaki nachodzą na siebie smugi światła oraz o nakładaniu się cieni na siebie. Na razie zostańmy przy jednym źródle światła . Na rysunku poniżej pokazałem w jaki sposób światło, to znaczy umieszczenie przedmiotu względem źródła światła wpływa na rozkład cieni na naszym rysunku. Polecam początkującym rysownikom ustawienie jakiego ś przedmiotu w różny sposób względem źródła światła i spróbowanie narysowania światłocieni. Początkowo może to sprawiać trochę trudności, ale należy pamięta ć o tym , by zawsze uważnie obserwować rysowany przedmiot. To nam bardzo pomoże w określeniu miejsca, w którym pada cień. Szczególnej dokładności w obserwacji wymaga rysowanie przedmiotów szklanych. Trochę o perspektywie Jest kilka rodzajów perspektywy, lecz nie ma sensu wymieniać ich wszystkich, gdyż początkujący rysownik powinien znać tylko podstawy o perspektywie. Jeśli będziemy uważnie obserwować to co rysujemy, to perspektywa będzie poprawna na naszej pracy. Podstawową perspektywą jest perspektywa zbieżna. Musimy pamięta ć tak że o jednej rzeczy, o której bardzo często ludzie zapominają. Jeśli rysujemy przedmioty znajdujące się blisko nas, razem z tymi znajdującymi się daleko od nas, musimy pamięta ć by nie rysowa ć przedmiotów dalekich równie mocnymi kreskami jak tych bliskich. Jest to szczególnie ważne rysując krajobrazy, Mamy wtedy do czynienia z tzw. pespektywą powietrzną, która powoduje osłabienie linii konturowych przedmiotów będących daleko przed nami. Spróbujmy wyjść na dwór podczas mgły, zauważymy wtedy bardzo wyraźnie różnice między przedmiotami które widzimy ostro, a tymi znajdującymi się dalej. Rysowanie elementów bardziej złożonych Rysowanie roślin Zanim zaczniemy szkicowanie roślin przyjrzyjmy si ę, jak ich formy zmieniają się w trakcie wzrostu. Wnikliwa obserwacja pozwoli nam dobrze poznać bogactwo kształtów liści i płatków, aby potem z powodzeniem móc zastosować to w swojej pracy. Nie skupiajmy się zbyt dokładnie na szczegółach, rysujmy rośliny w 3 fazach. Najpierw zróbmy prosty szkic, proste kreski, potem dodajmy szczegóły i na końcu uzupełnijmy światłocienie. Rysując duże rośliny musimy jeszcze dok ładniej skupić się na obserwacji i dostrzeganiu subtelności. Rysowanie krajobrazów Przy rysowaniu krajobrazów najważniejsze jest poprawne wybranie przestrzeni jaką będziemy rysować. Rysowanie zwierząt Pamiętajmy by rysując zwierzęta zacząć od najprostszego szkicu. W dalszym etapie, gdy dodajemy światłocienie pamiętajmy także o delikatności kreski, musimy sobie uświadomić, że przecież futro kota czy skóra konia to nie żelazo, nie kartonowe pudełko rysowane prostymi kreskami, tutaj musimy dostrzec subtelności kreski, musimy pokazać delikatność i prawdziwość formy. Po narysowaniu szkicu przechodzimy do dodawania szczegółów. Musimy dokładnie obserwować rysowane przez nas zwierz ę, i oddać jego osobowość, musimy dokładnie pokazać jego miękką, delikatną, bądź też twardą skórę, jego delikatne futro... Przyroda na naszych rysunkach Rysując elementy przyrody musimy zwróci ć szczególną uwag ę na światło i na cień. Musimy dokładnie obserwować szczeliny, wnęki wszystkie i oddać subtelność materii jaką rysujemy. Po wykonaniu prostego szkicu i dodaniu szczegółów zajmujemy się wnikliwą obserwacją cieni. nie zapominajmy także o nadaniu w niektórych miejscach wrażenia wypukłości czy okrągłości. Podczas rysowania martwej natury musimy cały czas dokładnie obserwować przedmiot, nie wolno nam NIC rysować z pamięci. Rysowanie przedmiotów szklanych Podczas rysowania przedmiotów szklanych musimy bardzo dokładnie oddać subtelność materii jaką jest szkło. Jest to bardzo specyficzna materia, gdyż cienie nie rozkładają się równomiernie po całej powierzchni. Wymaga to od nas rysowania w dużym skupieniu i bardzo wnikliwej obserwacji przedmiotu. Metal i aluminium Podczas rysowania form z tych materii musimy zwróci ć tak że szczególną uwag ę na rozkład światła i cieni. Podobnie jak w szkle światło zachowuje się bardzo rozmaicie. Podobnie s prawa wygląda sytuacja w przypadku poniższych sztućców... Pamiętajmy by nie ba ć się pokazywać kontrastów i różnic w światłocieniach, Prowadzi to do sukcesu w rysowaniu takich przedmiotów. Najważniejsze to NIE BAĆ się skontrastować ze sobą bieli z czerni ą. Bardzo wielu początkujących rysowników boi się tego, co powoduje, że ich prace są nudne, są bardzo stonowane i nie przyciągają wzroku . Nie bójmy się robić rysunków ostrych, wyrazistych, co wcale nie oznacza, że mamy się wyzbyć delikatności i miękkości kreski. Musisz starać się łączyć ze sobą różne kontrasty nie zapominając o delikatności i o wyrażaniu emocji swoją pracą. Wariacje z papierem Papier jest bardzo specyficzną materią, podobnie jak szkło czy metal... Jednakże rysując papier musimy pamięta ć, iż przenosi on światło. Weźmy do ręki kartkę papieru i o świetlmy j ą z góry, a później od dołu. Pobawmy się w ten sposób chwilę papierem by poznać jego możliwości przenoszenia światła. Kamień Naturalny materiał, jakim jest kamień dostarcza nam bardzo wielu możliwości. Musimy tutaj zwrócić uwagę na twardość, gładkość... to wszystko musimy pokazać na swoim rysunku. Te kawałki skalenia mają inną powierzchnię – gładką, niemal szklistą, jak że różną od solidnej, matowej powierzchni z poprzedniego przykładu. Drewno Drewno można rysować pod różnymi postaciami. Możemy narysować kawałek kłody, albo skrzynkę drewnianą, czy też drewnianą zabawkę dla dziecka. Tkaniny i inne materie Rysując tkaniny czy podobne jej materie należy rysowa ć delikatnie, musimy tak rysować, by nasz czytelnik wiedział że ta kurtka jest z materiału a nie z metalu... To sprawia na początku wiele kłopotów, lecz wraz z ilością ćwiczeń technika naszego rysowania jest coraz lepsza. Wskazówki dla kandydatów na ASP i architekturę lecz również dla pozostałych rysowników Podczas przygotowywania sobie przedmiotów do rysowania musimy zwrócić uwagę na sposób ich ułożenia. Można doda ć bardzo wiele elementów, a można tylko kilka. Najważniejsze jest to aby nie zostawiać na kartce PUSTYCH miejsc... widz patrzący na nasze dzieło musi czuć emocje, musi to w nim wzbudzać jakieś uczucia, może to być lęk, może radość... ale czytelnik nie może przejść obok naszego rysunku obojętnie. Spójrzmy na tę codzienną sytuację, każdy z nas wiele razy widział torbę z cytrynami, lecz gdy się ją odpowiednio narysuje, doda odpowiednie tło i kontrasty to wzbudzi w nas zainteresowanie. Albo sytuacja poniżej, jest to sytuacja niecodzienna, rzadko kiedy w ten sposób ustawiamy szklanki lecz musimy próbować robić właśnie również jakieś niecodzienne rysunki. Nie ograniczajmy się do narysowania szklanki stojącej na stole... z róbmy coś więcej, co ś co wyróżni naszą pracę z pośród innych... Próbujmy robić takie rysunki, próbujmy czymś zaskakiwać, nie trzymajmy się ściśle określonych form i zasad, najważniejsze w rysowaniu jest to, aby umieć poprzez swój rysunek wyrazi ć emocje, uczucia, wyrazić to co czujemy... Spójrzmy na ten rysunek... jest on dowodem na to, że aby wzbudzić w widzu emocje wcale nie potrzeba niezwykłych, niecodziennych sytuacji czy nieskończonej liczby przedmiotów. Wystarczy jeden prosty kubek i stół... Można też zamiast kubka wybrać jakiś inny, niecodzienny przedmiot co wzbudzi jeszcze inne odczucia u czytelnika. Można też z prostych, codziennych przedmiotów zbudować bardzo niecodzienną sytuację... To przykład bardzo bogatej wyobraźni. Autor tego rysunku odstawił na bok wszelkie zasady i prawa fizyki, co zaowocował o bardzo interesującym rysunkiem. Pamiętajmy także o wyborze miejsca na egzaminie, bądźmy oryginalni, mając na stole 500 rzeczy, nie widząc na czym się skupi ć, usiądźmy 5cm od stołu i rysujmy to co widzimy. W ten sposób stworzymy z ma łych przedmiotów potężną architekturę. Taki zabieg może doprowadzić do paradoksalnej sytuacji, w której leżące na stole pudełko zapałek na naszym rysunku stanie się potężnym wieżowcem. Pamiętaj! Nie bój się być sobą i nie ograniczaj się w żaden sposób robiąc rysunek. Postać ludzka i AKT Informacje ogólne Podczas rysowania człowieka, najważniejszą sprawą są wymiary. Musimy bardzo dok ładnie obserwować naszą osobę, którą rysujemy, musimy zachować wszystkie proporcje. Bardzo ważne jest też abyśmy nie zaczynali rysunku od jakiegoś szczegółu. Zaczynając szkicować człowieka zróbmy szkic z najprostszych kresek, niech noga będzie jedną kreską, ręka drugą... Gdy już uchwyciliśmy mniej więcej pozycję, w jakiej znajduje się nasza „ofiara” zajmijmy się teraz dok ładniejszym szkicem. Lecz też pamiętajmy żeby nie wdawać się od razu w skomplikowane szczegóły. Rysując światłocienie na człowieku, musimy pamięta ć by nigdy nie rysować wszystkiego równymi kreskami, biegnącymi na całym rysunku w tym samym kierunku. Musisz kreślić kreski w różnych kierunkach, i zachowując przy tym delikatność kreski, musisz uważnie przypatrzeć się wszelkim wgłębieniom czy wybrzuszeniom na ciele człowieka i pokazać to w swoim rysunku. Musisz pamiętać cały czas o proporcjach. Przypatrz się uważnie tym dwóm rysunkom gdzie są pokazane proporcje występujące w ciele człowieka. Szkicowanie człowieka i Aktu Na początek zajmijmy się naszkicowaniem człowieka w różnych pozycjach. Weź teraz ołówek i kartkę papieru i spróbuj narysować sam poniższe obrazki, a następnie weź np. kilka zdjęć i spróbuj zrobić takie same szkice ludzi będących na zdjęciach. Początkowo będzie Ci to sprawiać wiele trudności, lecz zobaczysz że po kilku ćwiczeniach nabierzesz wprawy w szkicowaniu człowieka. Dodawanie światłocieni Teraz, gdy już umiesz szkicować postać ludzką, nauczymy się dodawać światło i cienie. Musisz zapamięta ć, żeby nie zamazywać nigdy całej postaci ołówkiem, lecz by tylko zaznaczać cienie. Przyjrzyj się rysunkom poniżej a na pewno zrozumiesz na czym polega kładzenie światła i cienia na szkic postaci ludzkiej. Musisz wnikliwie obserwować osobę, którą rysujesz i bardzo dok ładnie wychwyci ć miejsca gdzie pada cień i gdzie światło. Wnikliwa obserwacja światła ma szczególne znaczenie podczas rysowania postaci ludzkiej w ruchu, lub w jakiś nienaturalnych pozach. Wtedy musimy jeszcze dokładniej skupić się na miejscach padania cienia, na wgłębieniach ciała. Czasem światło może padać bezpośrednio na człowieka, powodując że znajduje się on w smudze światła, należy wtedy pamięta ć o tym, by nie u żywa ć zbyt mocnych i dosadnych konturów. Czasem można też podkreślić kontury stosując ciemne tło połączone ze światłem padającym od tyłu na postać. Wychodzi wtedy bardzo ciekawy efekt. Rysowanie poszczególnych części ciała Szkicowanie dłoni Aby narysować dobrze dłoń człowieka, musimy zdać sobie sprawę z jej subtelności, i rysować delikatne linie. Zacznijmy od próby narysowania samych dłoni, w różnych pozycjach. A teraz przypatrzmy się jak wygląda dłoń człowieka trzymająca drobne przedmioty. Spróbuj także i to narysować sam. Początkowo będzie Ci to sprawia ć ogromne trudności, lecz na pewno po paru lekcjach na bierzesz wprawy w szkicowaniu. Ręce i nogi Podczas szkicowania rąk i nóg musimy uważać na wszystkie zagięcia. Samo naszkicowanie nóg człowieka stojącego czy leżącego nie sprawi Ci trudności, kłopot zacznie się gdy on np. biegnie, czy siedzi. Ale w miarę robienia coraz większej liczby rysunków umiejętność biegłego szkicowania sama przyjdzie. Oto kilka podstawowych zasad szkicowania rąk i nóg. Usta Oko Ucho Zaczynając szkicowanie ucha dostrzeżemy niezwykłość zawiłej linii małżowiny. Żeby móc naszkicować własne ucho potrzeba 2 luster. Długość i szerokość trzeba dokładnie określić. Wewnętrzna część znajduje się w dolnej części ucha. Długość małżowiny usznej może być różna. Nos Rysowanie nosa jest trudne tylko wtedy, gdy rysujemy go od frontu. Trzeba uważać żeby nie zrobić go za długiego ani za szerokiego. Cienie najmocniejsze są w okolicy oka i brwi, nozdrza są często bardzo wyraźne, a dziurki zaznaczane cieniem. O ile światło nie jest jakieś niezwykłe, cień pod przewidywanym miejscem czubka nosa musi być wyraźnie zaznaczony. Głowa i twarz Dokładne szkicowanie twarzy jest bardzo skomplikowane, i wymaga bardzo dużej uwagi i obserwacji. Lecz najważniejsze jest poprawne narysowanie głowy. Szkic głowy musi mieć 2 faz y. Najpierw narysujmy figurę kulo podobną, pokazującą mniej więcej ułożenie głowy i wielkość. Następnie dodawajmy powoli poszczególne szczegóły. nigdy nie zaczynajmy od szkicowania szczegółów ponieważ wtedy na pewno popełnimy jakieś błędy proporcji. Włosy Rysowanie włosów z reguły nie sprawia ludziom większych problemów, lecz musisz zapamięta ć , że nie zawsze warto rysować włosy liniami ciągłymi, linie przerywane w kilku miejscach spowodują nadanie falistości włosom, także pozostawiając wyraźne plamy światła dajemy wrażenie połysku. Podsumowanie Sądzę, że po wykonaniu ćwiczeń zawartych w moim kursie z pewnością poradzisz sobie bez problemu na egzaminie czy w życiu codziennym, ze szkicowaniem otaczającego nas świata. Musisz pamiętać o kilku bardzo ważnych rzeczach: 1. nigdy nie zaczynaj szkicu od szczegółów, zawsze na początku zrób tylko ogólny zarys tego co będziesz dalej rysowa ł. 2. po zrobieniu wstępnego szkicu odejdź na 2-3 metry od deski czy sztalugi i zobacz czy nie popełniłeś jaki ś błędów proporcji czy odległości. 3. zawsze pamiętaj by odda ć subtelność i rodzaj materii z jakiej jest rysowany przedmiot. 4. i co najważniejsze... NIGDY się nie ograniczaj, rób rysunki, które zaciekawią widza, pobudzą go do refleksji, nie bój się zrobić mocnej, zdecydowanej kreski bądź też wyraźnego kontrastu bieli z czernią zaznaczając światłocienie. Jeśli będziesz przestrzegał tych czterech zasad to na pewno zawsze poradzisz sobie z naszkicowaniem tego, co cię otacza.

Psychologowie uważają, że można ocenić różne obszary podświadomości, takie jak lęki, sny i ogólnie główne cechy osobowości. W szczególności projekcyjne testy osobowości mogą przynieść wiele informacji o tym, jak dana osoba reaguje na określone sytuacje dzięki analizie tego, co narysowała. Sprawdź się w takim teście i zobacz, co mówi o tobie twój rysunek. Test ujawni twoje podejście do tolerancji, presji i frustracji, ukaże twoje mechanizmy obronne i poziom lęku. Weź kartkę papieru i narysuj na niej osobę w deszczu. To jedyne wytyczne. Zrób to teraz. Nie czytaj dalej dopóki tego nie zrobisz. Dopiero gdy obrazek zostanie skończony przejdź do analizy rysunku. Zapraszamy do sklepu Akademii Ducha, w którym można znaleźć wiele artefaktów wspierających rozwój i dobrą energię, jak: biżuterię i talizmany wysokowibracyjną, minerały, kadzidła, świece, olejki, orgonity i wiele więcej… ANALIZA RYSUNKU Ponieważ każdy rysunek jest inny, a interpretacje są różne dla każdej osoby, test ten jest zwykle przeprowadzany i interpretowany przez profesjonalistę. Te wskazówki mogą jednak pozwolić na wstępną autoanalizę. Orientacja rysunku: Po prawej. Jeśli osoba na twojej kartce znajduje się po prawej stronie, oznacza to chęć rozwoju zawodowego i pewność co do tego, co wydarzy się w przyszłości. Po lewej. Jeśli osoba znajduje się po lewej stronie kartki, to świadczy o twoim pesymistycznym nastawieniu, a także o tym, że coś z przeszłości uniemożliwia ci szczęście w przyszłości. W centrum. Jeśli twoja osoba zajmuje centralną pozycję, oznacza to, że lubisz konkurować z innymi. Parasol: Brak parasola oznacza, że ​​nie masz mechanizmów ochronnych i środków, aby poradzić sobie w trudnych sytuacjach życiowych. Duży parasol, który prawie całkowicie zakrywa osobę, oznacza, że ​​jesteś osobą bardzo defensywną, osobą, która zawsze potrzebuje ochrony i preferuje społeczną izolację. Narysowany uchwyt parasola: zawsze potrzebujesz wsparcia i przygotowanego planu działania, nawet jeśli wiesz, że go nie potrzebujesz. Postać człowieka: Widok z przodu: umiejętność stawienia czoła trudnym sytuacjom. Widok profilu: chęć uniknięcia niejednoznacznych sytuacji. Widok z tyłu: potrzeba pozostania niezauważonym. Rozmiar rysunku: Mały: skromność, niepewność, poczucie niższości, niska samoocena. Duży: potrzeba bycia rozpoznanym, skłonność do próżności. Jak narysowałeś obrazek: najczęstszym sposobem jest rozpoczęcie od głowy osoby i zakończenie kroplami deszczu. Jednak… Jeśli zacząłeś od stóp, to pokazuje, że wybierasz niewłaściwy sposób rozwiązywania problemów. Jeśli zacząłeś od parasola, może to oznaczać nadmierną obronność. Czy osoba porusza się na twoim rysunku? Jeśli osoba pozostaje nieruchoma, to pokazuje, że chcesz uchronić się przed otaczającym światem i masz problemy z adaptacją. Jeśli osoba idzie, oznacza to, że wiesz, dokąd zmierzasz w swoim życiu. Może cię również zainteresować artykuł: Jak rodzaj twojej śmierci wpływa na obecne życie Źródło:

Teraz, gdy twoje dziecko ma podstawową wiedzę na temat rysowania ludzi, możesz przejść do praktycznych ćwiczeń. Zaproponuj mu rysowanie prostych kształtów, takich jak koła na głowę i prostokąty na tułów. Pomóż mu narysować prostą linię na tułowie, która będzie oznaczała ręce, oraz prostą linię na nogach, oznaczającą

Każda twórczość jest efektem obserwacji jego autora. To właśnie szkicowanie umożliwia przeniesienie jego wizji na papier. Przefiltrowana przez świadomość twórcy i jego emocje staje się indywidualnym i niepowtarzalnym przekazem twórczym. Szkicowanie to proces, która łączy ciało (rysujesz to, co widzisz) i ducha (ale tak, jak czujesz), by powstał obraz – owoc twojej obserwacji i doświadczeń. Twoja własna interpretacja świata. Ważną rolę odgrywa tutaj świadomość, która bezpośrednio kształtuje odbiór otaczającej cię rzeczywistości. Na pewno znasz to uczucie, kiedy wykonane przez ciebie dzieło sprzed lat dziś wydaje ci się mało profesjonalne i zmieniłbyś prawie wszystko: począwszy od proporcji, przez kolorystykę i detale. To nic innego jak efekt twojej świadomości, która z biegiem lat rozwinęła się kształtując nowe spojrzenie. Malujesz to, co potrafisz dostrzec. Nie istnieje takie stwierdzenie jak: skończony obraz. Obraz zatrzymuje się jedynie na pewnym etapie. Nieustannie możesz go poprawiać, ulepszać, zmieniać każdego dnia. Na tyle, na ile pozwoli ci materiał, na którym został wykonany. Artyści obserwują Obserwują otoczenie, kolory, kształty i formy. Dostrzegają szczegóły i zagłębiają się w to, co niewidoczne dla oczu. Szkicowanie odgrywa bardzo ważną rolę w procesie twórczym. Stanowi fundament, na którym opiera się cała kompozycja. Szkicowanie pozwala zaplanować wszystkie elementy kompozycji na obrazie. No może poza tymi obrazami, które pozbawione są planu i już w swoim założeniu mają być swoistą abstrakcją i ekspresyjnym działaniem twórcy. Mogą zrodzić się na podstawie obserwacji, posiadać wstępny szkic, jednak cała ich magia powstaje w oparciu o emocje i ekspresję twórcy. Więcej na temat malowania obrazów abstrakcyjnych znajdziesz tutaj. Patrz i szkicuj Ćwiczenia z martwą naturą uczą przede wszystkim w jaki sposób obserwować. Im bardziej rozwiniesz tę umiejętność, tym łatwiej będzie ci przenieść na papier obserwowany obiekt. W oparciu o martwą naturą opiszę poniżej jak poprawnie wykonać szkic obrazu w 3 krokach. Narzędzie do wykonania szkicu Jest wiele szkół. Najbardziej popularnym narzędziem wykorzystywanym do szkicowania jest ołówek. Jednak w przypadku niektórych technik tj. akwarela czy pastele, szkic wykonany ołówkiem może przebijać. Osobiście jestem zwolenniczką wykonania szkicu tym narzędziem, w którym docelowo obraz zostanie wykonany. Należy pamiętać, że szkic powinien być wykonany na tyle delikatnie, by dało się go później z łatwością zamalować. TechnikaNarzędzieMalarstwo: akrylowe, plakatowe, tempera, akwarelaPędzel średniej wielkości oraz jasny kolor farby, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny ołówkiem lub węglem rysunkowymOłówek – najlepiej HBKredkaKredka o jasnym kolorze, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny cienkopisOłówek – najlepiej HBPastele suche/olejneKredka pastelowa o jasnym kolorze, np. cytrynowy, beżowy, jasno-błękitny kreślarskiOłówek – najlepiej HB W przypadku malarstwa warto zasugerować się kolorem, który będzie dominował na obrazie i wykorzystać go do wykonania szkicu, ALE w bardzo jasnej odsłonie! Krok 1. Linia horyzontu Kojarzysz tę dziwną pozę artysty, który z przymrużonym okiem i wyciągniętą przed siebie ręką, trzymającą w dłoni ołówek w poziomie, próbuje „coś wymierzać”? To jest właśnie ten moment, w którym wyznacza linię horyzontu. Linia ta zawsze powinna znajdować się dokładnie na wysokości twojego wzroku. Nie wyżej, nie niżej. Dokładnie na wprost ciebie. Kiedy trzymasz tak ołówek, a wzrok skupiasz na martwej naturze zaczynasz kątem oka dostrzegać jak pozioma linia ołówka dzieli twoją kompozycję na pół. Twoim zadaniem jest narysować poziomą linię na przygotowanym podkładzie: kartce papieru lub płótnie. Wykonaj kreskę delikatnie, ciągnąc ją przez całą długość obrazu. Przy okazji zaznaczania linii horyzontu, warto jest wyznaczyć dodatkowo środek kompozycji stawiając kropkę mniej więcej w połowie linii. Będzie twoim punktem odniesienia na dalszych etapach szkicowania. Krok 2. Kontury Patrząc na kompozycję skup swój wzrok jedynie na konturach martwej natury. Wyobraź sobie jej sam obrys, bez wypełnienia i kolorów. Nie skupiaj się teraz na świetle i cieniach. Kontury kompozycji wyobraź sobie jako wyraziste, jaskrawe linie na granatowym lub czarnym tle. Szkicowanie rozpocznij przenosząc owe kontury na papier, umieszczając ją względem linii horyzontu. Przypomnij sobie jak podzieliła twoją martwą naturę na dwie połowy. Zaznacz kontury szybko i ekspresyjnie, „na oko”, wypełniając przestrzeń nad i pod linią horyzontu, zgodnie z wielkością poszczególnych elementów kompozycji. Krok 3. Proporcje Po skończonym szkicowaniu ogólnego zarysu kompozycji przejdź do szczegółów, mianowicie do zaznaczenia proporcji. Do określenia tych właściwych posłużą same przedmioty, z których martwa natura została skomponowana. Przyglądaj się uważnie kompozycji. Długo i intensywnie. Obserwuj każdy szczegół i to, jak jest ułożony względem innych przedmiotów. Oto lista pytań, która wspomoże cię w wyznaczeniu proporcji wszystkich elementów kompozycji. Odpowiedz na nie: Gdzie znajduje się jabłko? Obok naczynia z wodą, przed nim czy jest schowane za?O ile wyższe jest naczynie od jabłka? Czy mierzy wysokość 2 jabłek, czy może 3?Jak szerokie jest naczynie w stosunku do jabłka? Jest szerszy, węższy czy równy?Czy materiał zasłania jabłko? Jeśli tak, to jak dużą powierzchnię?Czy materiał zasłania naczynie? Czy podobnie jak jabłko, czy zdecydowanie bardziej lub mniej? Zadawanie takich pytań i bardziej szczegółowych jest bardzo przydatne. Im więcej pytań zadasz, tym uważniej przyjrzysz się swojej kompozycji co ułatwi ci proces szkicowania. Pytania, które zaproponowałam wyżej są absolutnie uniwersalne. Wystarczy, że jabłko zamienię na przedmiot A, naczynie na B, materiał niech będzie C i dorzucę jeszcze przedmiot D i E. Spójrz: Gdzie znajduje się A? Obok B, przed nim czy jest schowane za?O ile wyższe jest B od A? Czy mierzy wysokość 2 x A, czy może 3 x A?Jak szerokie jest B w stosunku do A? Jest szerszy, węższy, czy równy?Czy C zasłania A? Jeśli tak, to jak dużą powierzchnię?Czy C zasłania B? Czy podobnie jak A, czy zdecydowanie bardziej lub mniej?Gdzie znajduje się D w stosunku do A i B? Jest obok, nad, pod czy schowane za?Czy wysokość D jest podobna do A?Czy szerokość E jest taka sama jak A, czy bardziej jak B? … itd. Pytań możesz zadawać sobie nieskończenie wiele, do czasu wykonania kompletnego szkicu. Podczas szkicowania pojawi się wiele linii, które w efekcie mogą sprawić, że sam rysunek stanie się nieczytelny. Wtedy za pomocą nieco ciemniejszego koloru podkreśl te linie, które są właściwie. Sprawdź poprawność szkicu Szkic bywa niesforny. Czasami kiedy zbyt długo skupiamy się na pewnej czynności i wpatrujemy się w nią intensywnie, nasz mózg projektuje obraz w głowie i po pewnym czasie nieświadomie zaczynamy rysować to, co widzimy w wyobraźni, nie zwracając już uwagi na to, co widzimy w rzeczywistości. Oto 4 propozycje, jak możesz sprawdzić poprawność szkicu: Odsuń się od kartki lub płótna i spójrz na swój obraz z odległości. Porównaj z martwą naturą i obejrzyj go z każdej strony. Z bliska pewnych rzeczy nie uda ci się dostrzec, dlatego warto jest co jakiś czas spojrzeć na obraz z sobie chwilę przerwy. Pozwól żeby twój umysł odpoczął. Zajmij się zupełnie inną czynnością na krótką chwilę. Wystarczy 5-10 minut oderwania się od kartki, żeby spojrzeć na swoje dzieło świeżym na swój obraz przez obiektyw. Wykonaj zdjęcie aparatem lub telefonem twojemu szkicowi. Przyglądanie się zdjęciu może pomóc w wychwyceniu masz dostęp do lustra, które zmieści w całości twój obraz stań przed nim i spójrz na swój obraz w odbiciu lustrzanym. To ciekawy sposób na obejrzenie twojego obrazu z innej perspektywy. Badając poprawność szkicu warto żebyś nie ograniczał się co do jednej opcji, lecz przetestuj kilka. Dobra wiadomość jest taka, że w przypadku większości technik etap szkicowania możesz wiele razy poprawiać. Np. kiedy szkicujesz ołówkiem, możesz korzystać z gumki i ścierać na bieżąco niepoprawne elementy. W przypadku malarstwa sprawa jest jeszcze prostsza, ponieważ możesz nakładać kolejne warstwy farby, skutecznie kryjąc te miejsca, które wymagały poprawy. Oczywiście dopóki obraz nie zostanie zabezpieczony lakierem lub innym medium. Gorzej jest w przypadku technik typu flamaster czy cienkopis – z nimi należy obchodzić się ostrożnie. Ze względu na intensywny i widoczny ślad narzędzia trudno jest nanosić kolejne poprawki. Co jeśli nie mamy do czynienia z martwą naturą? Niezależnie od tego co chcesz naszkicować i czym, pamiętaj że szkic trzyma cały obraz „w kupie”. To znaczy, że im więcej czasu mu poświęcisz, tym będzie bardziej poprawny, a obraz ładniejszy. Szkicowanie praktykuje się zarówno w tematyce malowania krajobrazu, portretowania czy przerysowania obrazu z fotografii. Pytania zadaje się analogicznie, obserwując dokładnie i długo malowany obiekt. Zasada w każdym z przypadków jest taka sama i sprawdza się w pełni. Nawet jeśli zdecydujesz się na malowanie abstrakcyjne, spróbuj najpierw przełożyć pomysł na szkic. Od ogółu do szczegółu Pamiętaj o złotej zasadzie: od ogółu do szczegółu. Szkicowanie to ogół, który na każdym kolejnym etapie będziesz doskonalić i wzbogacać o detale. Podsumowanie Niezależnie od tego co malujesz, gdzie i czym szkicowanie jest bardzo ważnym etapem w procesie twórczym. Jest to fundament, na którym opiera się cała kompozycja obrazu. Szkicuj szybko i z rozmachem, a dopiero później wchodź w szczegóły. Zacznij od wyznaczenia linii horyzontu, następnie przejdź do zaznaczenia konturów i określenia właściwych proporcji. Nim przejdziesz do szczegółów sprawdź poprawność szkicu stosując jedną lub kilka z proponowanych metod. Zmień perspektywę i obejrzyj prace z daleka, w odbiciu lustrzanym lub na wykonanym przez siebie zdjęciu. — Martyna … a w przerwie malowania czytaj więcej o malowaniu na moim blogu! Miłego zaczytania! eM. Technika Impasto – kiedyś i dziś, 4 kroki Rodzaje farb malarskich Jak malować wodę? Obraz: Pod wodą, 7 kroków

Proporcja też jest istotna, dlatego jeśli zamierzasz rysować telefon np. w dłoni, to najlepiej przymierz swój telefon i sprawdź, gdzie sięga góra telefonu, a gdzie dół. Dodatkowo telefon może być wyłączony lub włączony. Jeśli chcemy narysować telefon z kolorowym wyświetlaczem, to zaplanuj sobie co ma być na ekranie.

Dzisiejszą lekcję zacznijmy od przemyśleń. Ile godzin dziennie zajmujemy się rysunkiem? Ile czasu w tygodniu ćwiczymy? Marzeniem każdego nauczyciela, przewodnika jest to, by uczniowie regularnie trenowali. Spełnieniem marzeń byłoby, gdyby podopieczni ćwiczyli regularnie. Czy my poświęcamy wystarczającą ilość czasu na rysowanie? Jak stać się dobrym, jeśli nie trenujemy? Tylko poświęcenie czasu pozwoli nam na zdobycie umiejętności i odpowiedniego warsztatu. Ilu wspaniałych artystów mógłby poznać świat, gdyby każde “nie mam talentu” zamienić na “muszę znaleźć czas, by ćwiczyć”! A przecież każdy może tego dokonać! Ćwiczyć możemy wszyscy. Wystarczy dość intensywnie zaplanować swój dzień i nie odpuszczać. Kto ma od nas wymagać, skoro sami od siebie nie wymagamy? Przyznajmy szczerze: większości z nas nie talentu brakuje, a czasu i motywacji. Wiecie, co chcemy już powiedzieć? Od ogółu, do szczegółu. Tak też jest z rysowaniem postaci. Będziemy to powtarzać sto razy. By dobrze narysować postać, trzeba ją rozłożyć na czynniki pierwsze. Chcemy poprawnie i szybko narysować człowieka? Musimy rozłożyć go całego. Rysujmy bryły, które po połączeniu stworzą nam postać. Po tym, jak zapamiętamy proporcje, zbadajmy kręgosłup. Swój najlepiej. Sprawdźmy, w których miejscach się zgina i wykręca. Gdy już przełożymy go na papier, dorysujmy do niego bryły tworzące głowę. Narysujmy następnie klatkę piersiową i biodra. W ten sposób zbudujemy na kartce całe rusztowanie naszej postaci. Dzięki temu łatwiej będzie nam później go wycieniować. Zadanie – narysujmy postać Stwórzmy kilka postaci. Niech część będzie złożona z prostopadłościanów, a inne z walcówznajdźmy w internecie zdjęcia postaci w ruchu. Narysujmy je, jednak uprośćmy je najpierw do brył. Bryły tworzące człowieka Kolejną częścią nauki tworzenia człowieka jest rozłożenie go na mniejsze, bardziej szczegółowe bryły. Następnie narysujmy obok nich formę złożoną z mięśni. Zwróćmy przy tym uwagę na oś środkową każdej części ciała. Wspomagajmy się liniami przekrojów. Pozwoli nam to lepiej zapamiętać każdą bryłę. Chcę rysować Twoje nogi! Przejdźmy do rysowania nóg. Najlepiej, jeśli jednym pociągnięciem ołówka zarysujemy kształt nogi. Następnym krokiem będzie kulistymi ruchami zarysowanie mięśni. Dopiero gdy przejdziemy te dwa, bardzo ważne etapy, możemy przejść do rysowania brył. Zajmijmy się też bardziej złożonymi częściami na przykład stopami. Jeżeli już mówimy o stopach… Nie znamy chyba w naszym studio osoby, która na początku swojej przygody z rysowaniem nie miała ze stopami problemów. To nie jest wina studentów. Stopa jest po prostu charakterystycznie zbudowana. Jest skomplikowana. Dopier gdy uprościmy ją do 2 brył, by po tym ją rozbudować i wpisać w perspektywę, uda nam się wyrysować ją poprawnie. Co więcej, możemy stwierdzić, że rysowanie nogi nie jest aż tak trudne. Narysowanie prostych stópek, by następnie je rozbudować i rozpracowanie tej części ciała, pomoże nam zrozumieć jej budowę. Gdy już posiądziemy tą tajemną wiedzę, stopy na naszych rysunkach przestaną wyglądać jak bułeczki. Albo jak skarpetki wypełnione powietrzem. Zadanie – rysujemy nogi trzymając się zasady od ogółu do szczegółu narysujmy nogi z różnych stron. Od przodu, boku, z tyłu… Zróbmy nogę stworzoną z linii, z brył, by ubrać je na kolejnym rysunku w mięśnie itd…Znajdźmy zdjęcia postaci w dynamicznych pozach. Nauczymy się dzięki nim rysować nogi w różnych położeniach. Na początek rysujmy postaci z bardzo uproszczonym kształtem narysować nogi ubrane w bryły, a następnie te same nogi ubrane w mięśnie. W ten sposób poćwiczymy pracę od ogółu do szczegółu. Jak narysować ładne ręce? Gdy już opanujemy rysowanie stóp, możemy mieć jeszcze problem z rysowaniem rąk. Brak jednej bryły, która tworzy tą część ciała sprawia, że początkujący rysownicy mają z nimi problem. W efekcie wychodzą nam grubiutkie serdelki albo deski zamiast normalnej, mięsistej tkanki i kości. Musimy przed rozpoczęciem rysowania przerobić całe studium ręki. Od kości, przez bryły, aż po stawy. Sprawdźmy, jak działa ręka i w jaki sposób się ona porusza. Jak możemy zgiąć naszą rękę? Gdzie widzimy na niej kości, a gdzie jedynie mięśnie? Rysując całą rękę (nie tylko dłoń!) musimy uważać na przedramię. Często ta część ciała wychodzi jak płaska deska. Nie musimy tłumaczyć, że źle to wygląda w finalnym efekcie. Gdy rysujemy palce, nadgarstek i łokieć, możemy ostrzej przycisnąć krechę. W innych miejscach lepiej rysujmy delikatnymi łukami. Zadanie – rysujemy rękę stwórzmy dokładne rysunki całej ręki: od przodu, z boku, od tyłu. Tak jak zawsze robimy najpierw bardzo ogólnie w formie linii, następnie brył, a potem całych grup mięśni. Na koniec rysunek szczegółowo wyrysowanych wszystkich w Internecie kilkanaście zdjęć postaci, których ręce są w ruchu. Narysujmy je najpierw jak najbardziej upraszczając, a później dokładnie. Rysowanie człowieka nie jest trudne. Pod warunkiem, że potrafimy sobie upraszczać. Rozkładanie każdej części ciała na proste bryły sprawia, że łatwiej je rozrysować i wyglądają one bardziej naturalnie. Nie ma powodu, byśmy załamywali ręce, jeśli nam nie wychodzi. Wystarczy ćwiczyć i pamiętać o najważniejszej zasadzie. Jakiej? Od ogółu do szczegółu! .